Biografie

The Desperates worden in 1962 te Dordrecht opgericht. Met haar instrumentale rock geniet de groep in de jaren zestig veel populariteit tot ver buiten Dordrecht. Dit mede door het feit, dat zij de Amerikaanse Ventures als voorbeeld namen en niet zoals de meeste groe-
pen uit die tijd the Shadows.
Zij verschenen op dansavonden en talentenjachten en waren tot tweemaal toe te beluisteren op Radio Luxemburg de toonaangevende radiozender uit die tijd.
In 1966 gaat de groep om diverse redenen uiteen.

Tijdens een reunie concert van the Five Jets zijn zowat alle ex-groepsleden van the Desperates aanwezig en voor ze het weten staan ze na 15 jaar weer op de buhne.
Dit tijdens een onvergetelijk concert met the Moving Strings, the Five Jets, the Jumping Rollers en the Entertainers. Dit concert resulteerde in een LP op het Al Capone label met de titel ,,Shooting Stars’’, waarop de deelnemende groepen ieder met een aantal nummers te horen zijn.

Kort hierna kwam de groep in contact met Gerard van Dijk van het destijds succesvolle DSR platenlabel, dat zich specialiseerde in instrumentale gitaarmuziek van revival groepen.
In de Lake Road studio te Berkel (ZH), werd het nummer Gringo opgenomen. Dit nummer moest verschijnen op een verzamel LP ter gelegenheid van
het Internationale Gitaargroepen festival in Den-Haag. Het festival was een succes voor the Desperates, die zich moeiteloos aanpasten tussen
Binnen- en buitenlandse toppers.

Later dat jaar namen the Desperates hun eerste volledig instrumentale LP op in de Lake Road studio.
Door omstandigheden werd de LP pas in 1984 uitgebracht met de titel ,,the Return of the Desperates’’.
Deze LP is op het Zweedse platenlabel TRIOLA in Scandinavie uitgebracht. Niet onverdienstelijk voor deze Dordtsche groep.
Ook zijn the Desperates op een Spaanse verzamel
C.D. te vinden.Kijk op de discografie-pagina.

In 1987 wordt gezamenlijk met the Blackbirds en the Rockin’ Thunders een verzamel LP uitgebracht met de naam the Rockin’ Sounds of the Early Sixties. Door drukke werkzaamheden moest Wim Punt de groep verlaten. Hij werd vervangen door Nico Doornik, die als extra solo- gitaar een geweldige aanvulling bleek te zijn. Ontelbare optredens volgden, zoals in Discoteek de Locomotion in Zoetermeer, met o.a. de Engelse Equals van de de hit Baby come Back. Ook de zelf georganiseerde dans- en showavonden in het Kunstmin te Dordrecht werden druk bezocht. Vooral avonden met Andy Tielman, Rene and the Alligators en the Entertainers waren erg succesvol.
Ook werd enkele malen opgetreden voor TROM stads- televisie te Dordrecht. In 1995 werden the Desperates benaderd door Hans van Haarlem van Rarity Records. Dit resulteerde in een samenwerking met als resultaat diverse C.D.’s en een groot aantal nummers op zowel insrumentale als vocale verzamel C.D.’s. Raadpleeg voor een compleet overzicht de Discografie pagina.

Toen kreeg de groep met tegenslag te maken. Basgitarist, van het eerste uur, Henk van Zeben moest om gezondheidsredenen stoppen. Een tijdelijke vervanger werd gevonden in Henry van Tienen met wie veel werd opgetreden. Na Henry werd in Frans Schreuder een waardig opvolger gevonden. Echter problemen bleven the Desperates achtervolgen en de naam van de groep kon niet toepasselijker zijn. Het was om WANHOPIG van te worden.

Echter geen van de bandleden wilde definitief stoppen met muziek maken. In Gerard Brand werd een basgitarist gevonden. Er werd weer stevig gerepeteerd. Ook werd de groep weer voor optredens gevraagd. Hun vaste aanhang wist de weg naar de door the Desperates georganiseerde dansavonden weer te vinden. Dit was voor de band een extra stimulans om door te gaan.
Kortom the Desperates zijn nog lang niet aan hun muzikale einde.